چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و یازده :
***
آفتاب بیوقفه بر زمین میتابید. زمین از خاطرههای اندوه شب گذشته سنگینتر شده بود. لکههای بیامان شیشۀ پنجرههای باریک و دودگرفتۀ اتاق سرگرد را به شیشهای کدر بدل کرده بود که حتی دیدن نور چراغهای خیابان از پشت آن به رؤیا میمانست. چراغ مطالعهای که با نور زرد و لرزانش زخم تاریکی اتاق را شکافته بود، سایهای مات روی پروندههای باز روی میز انداخته بود؛ سایهای که هر بار بØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
🙁🙁
۲ سال پیشآسمان
0ای بابا هنوز اصل کاری مونده 🤔🧐🧐🧐🧐🧐
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥺😕
۲ سال پیشفاطی
0شبها که میخوابم پرونده را روبروی چشمهایم باز میکنم تمام احتمالات را از کوله ام بیرون میریزم..کلمات منو مسخره میکنند و به سخره گرفته اند..مغزم شلوع شده پراز هیاهو.مطمئنم سرنخ روبرویم دارد میخندد ولی من گم کرده ام..پبدایت میکنم ...عالی
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنون از شما برای نظرات عالیتون😍
۲ سال پیشفاطی
0پرونده گشوده شده روبرو بازیچه ی خوبی است..مهره ها همه در حال بازی کردنن.و چه خوب همه نقش خود را بازی میکنند.
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥺😍
۲ سال پیشA-a
1واقعا جالبه هنوز رئیس اصلی پنهانه ممنونم خسته نباشید👏👏👏🌸🌸💐
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنونم از شما
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اکرم بانو
0باز برگشتیم سرخونه اول